DRIVER PARALLEL LINES

Driver: Parallel Lines to kolejna, czwartajuż część popularnej serii przygodowych gier akcji, w którychwyścigi samochodowe odgrywają niebagatelną rolę. Kontynuacja cykluwymagała od Atari sporej dozy odwagi oraz wiary w jej dobreprzyjęcie przez graczy, gdyż jak dobrze pamiętamy, trzecia część,Driv3r, została dosłownie „zmiażdżona” zarówno przez krytykęjak i docelowych odbiorców.

Akcja Driver: Parallel Lines przenosi nas doNowego Jorku, w lata 70-te zeszłego stulecia. Ponownie położononacisk na korzystanie z różnej maści samochodów. W porównaniu zpoprzednią częścią, ograniczeniu uległy strefy, w których poruszamysię na własnych nogach, zagęszczono ruch uliczny, a także ulepszonoalgorytmy sztucznej inteligencji.

Historia opowiedziana w Driver: ParallelLine została podzielona na dwa ściśle powiązane ze sobąepizody. Akcja pierwszego z nich rozgrywa się w latachsiedemdziesiątych, kiedy to osiemnastoletni nowojorczyk opseudonimie TK (skrót od The Kid - pol. Dzieciak) pragnie zdobyćpieniądze i sławę. Uzdolniony, popularny i arogancki jak diablimłodzieniec, słynie w najbliższej okolicy z ponadprzeciętnychumiejętności w prowadzeniu samochodem. Jego wyczyny szybkoprzyciągają uwagę otoczenia, począwszy od nastolatków lubiącychścigać się po ulicach przedmieścia, na gangsterach kończąc. Ciostatni należycie doceniają talent chłopca, płacąc mu za wykonywanezlecenia.

TK ma jednak wyraźnego pecha. Podczas jednego zdoskonale zaplanowanych zadań dla miejscowego króla przestępczości,coś idzie nie tak. Bliżej niezidentyfikowany kapuś wystawia naszegobohatera, co owocuje policyjną obławą. Zamiast za kierownicę, TKtrafia za kratki. Na długo, bo 28 lat.

Drugi epizod rozpoczyna się w 2006 roku, kiedygłówny bohater w końcu opuszcza więzienie. TK pragnie zemsty. Abyjednak tego dokonać, musi wpierw powrócić do dawnej wprawy wkierowaniu samochodami. Nie jest to takie proste, wszak niesiedział on za kółkiem od ponad dwudziestu lat.

Zapewne po sugestiach ze strony graczy, twórcyczwartego Drivera zdecydowali się na nieznaczne uproszczenierozgrywki oraz większą swobodę w świecie gry, co zapewnia jejnieliniowość. Przykładowo, jeśli jakaś misja jest w danym momenciezbyt trudna do wykonania, T.K. może podjąć się innych wyzwań, a dowspomnianej misji powrócić po pewnym czasie. Taką odskocznią mogąbyć wyścigi samochodowe na specjnym torze, dostępne w każdymmomencie rozgrywki. Za pieniądze pochodzące z wygranej T.K. możezabrać swój pojazd do garażu i tam odpowiednio go podrasować lubupiększyć wizualnie. Oprócz nadmienionych wyścigów, twórcyprzygotowali swego rodzaju mini gry w postaci misji pobocznych,które de facto sprowadzają się także do ulicznej rywalizacji.Możemy na przykład zatrzymać się w Central Parku i wziąć udział wwyścigach na czas, bądź też zmierzyć się z mieszkańcami Bronxu w„Destruction derby”.

Podczas rozgrywki towarzyszą nam klimatyczne utworymuzyczne rodem z epoki podkreślając atmosferę tamtego okresu.