KANE & LYNCH DEAD MEN

Kane & Lynch: Dead Men to gra akcji typuTPP, wyprodukowana przez doświadczony team z IO Interactive, znanymiędzy innymi ze stworzenia takich tytułów, jak FreedomFighters czy Hitman: Blood Money. Twórcy pod wielomawzględami czerpali inspirację ze swoich poprzednich, zupełnieudanych pozycji, dodając przy tym bardzo wiele nowatorskich iciekawych rozwiązań.

Jednym z najważniejszych elementów Kane &Lynch jest fabuła. Kane i Lynch to imiona głównych bohaterów,obaj są osobnikami nietuzinkowymi i mają za sobą barwną przeszłość.Pierwszy jest eks-najemnikiem o mocno nadwątlonej reputacji(podejrzany o wymordowanie całej drużyny kolegów po fachu zorganizacji The 7 i przywłaszczenie sobie wartych fortunędiamentów), drugi choruje na schizofrenię i prawdopodobnie zabiłswoją żonę w czasie jednego z napadów choroby (leżała obok niegomartwa, gdy odzyskał świadomość). Łączą ich także identycznesentencje wyroku, zostali bowiem skazani na karę śmierci, aspotykają się w więziennym autobusie, wiozącym ich prosto na tamtenświat. Całe szczęście, pojazd ze skazańcami zostaje w międzyczasieuprowadzony przez ludzi z The 7 i nigdy nie dociera do wyznaczonegocelu. Wydarzenie to zostało oczywiście doskonale zaplanowane przezgrupę „Siódemek”, która chce za wszelką cenę odzyskać skradzioneprzez Kane'a klejnoty. Lynch zostaje przez owych podejrzanychtypków zaangażowany do pilnowania kolegi oraz udzielania muwszelkiej pomocy. Aby dodatkowo zmotywować byłego najemnika, grupaporwała jego żonę i córkę. Nie mając wielkiego wyboru, pasujący jakpięść do oka duet zabiera się do brudnej roboty.

Gracz kieruje losami tytułowych dwóchnieszczęśników oraz wynajętych przez nich najemników i wypełniaszereg zleconych odgórnie zadań, wymagających zarówno sprawnegodowodzenia całą grupą (maksymalnie ośmiu), jak i zręcznegodziałania w pojedynkę. Kontrolę nad naszymi pomocnikami sprawujemyza sprawą intuicyjnego i prostego interfejsu. Ponadto, wykazują sięoni bardzo wysokim poziomem sztucznej inteligencji – w ogniu walkisami chowają się za przeszkodami i w racjonalny sposób prowadząogień, wszakże w większości są zahartowanymi w boju najemnikami,którzy mają za sobą niejedną potyczkę. Oczywiście, w skład naszejgrupy wypadowej mogą wchodzić ludzie o przeróżnych umiejętnościachi doświadczeniu. Istotną rolę na polu bitwy ogrywa równieżzaufanie, jakim darzą nas podkomendni – początkowo nasza fama nieprzysparza nam wielkiego poklasku wśród kumpli i trudno będzie ichprzekonać, by w kluczowym momencie np. pożyczyli nam swoją broń (coma dosyć duże znacznie, gdyż postacie mają ograniczony udźwig i niemogą nosić zbyt wiele ekwipunku). Nie zawsze też możemy liczyć napełne posłuszeństwo z ich strony – często nasi towarzysze mająwłasne zdanie, a ich cel niekoniecznie pokrywa się z naszym, zdarzasię więc, że odmawiają wykonania poleceń czy wręcz działają nawłasną rękę.

Program pod wieloma względami odznacza się dużąinnowacyjnością. Wszelkie przeszkody terenowe czy konstrukcjearchitektoniczne charakteryzują się ograniczoną wytrzymałością natrafienia – beton z filarów z czasem zostaje odstrzelony i zaczynasię kruszyć, oferując coraz gorszą ochronę; samochody zaś po kilkuseriach z broni ostrej zapalają się i eksplodują, w oczywistysposób zagrażając sprytnie chowającym się za nim osobnikom. Takżeżywe przeszkody (w postaci np. tłumu bawiącego się w nocnym klubie)prezentują zupełnie nowy poziom interakcji z bohaterami sterowanymiprzez graczy - nie da się już przejść przez ludzi jak przezpowietrze, tak, jakbyśmy byli głową włoskiej mafii. Zawsze możemyoczywiście wyciągnąć broń i strzelić kilka razy, wtedy gawiedźzacznie w panice chować się po kątach i na pewno zrobi się znaczniewięcej miejsca, jeśli jednak zależy nam na dyskrecji, musimy zrobićużytek ze swoich barków i cierpliwie przepychać się międzybawiącymi się w lokalu gośćmi lub też po prostu znaleźć nieco mniejobleganą ścieżkę. Ma to swoje bardzo wymierne konsekwencje – nasiprzeciwnicy lubią wmieszać się w tłum, a potem siać zagrożenie wnajmniej oczekiwanym momencie. Gracz też może oczywiście korzystaćz tego typu zagrań, myląc sterowanych przez procesorprzyjemniaczków.

Ponadto, autorzy starali się możliwienajdyskretniej wyposażyć nas w informacje techniczne, dotyczącerozgrywki. Wskaźnik zdrowia został całkowicie wyeliminowany, wzamian wprowadzono różnego rodzaju „stany przedśmiertne”,objawiające się m.in. czerwienieniem się ekranu, zakrzywieniemkątów widzenia czy wizjami reminiscencyjnymi (obrazami zprzeszłości). Jeśli tylko doświadczymy któregokolwiek z powyższychdolegliwości, lepiej szybko oddalić się w bezpieczne miejsce, celemzregenerowania zdrowia. W takich momentach przydają się dobrestosunki z kolegami po fachu – to od nich zależy, czy nas osłoniąprzed ogniem lub uratują z tarapatów. Twórcy dopilnowali również,by zminimalizować sztuczność wszelkiego rodzaju komputerowychdodatków: statystyk, menusów czy briefingów przed misjami. Wefekcie HUD ogranicza się w zasadzie tylko do prostego menu(obsługiwanego kółkiem myszy i odpowiedzialnego m.in. za wybóruzbrojenia), momentami uzupełnianego dodatkowym mini-ekranem wrogu, monitorującym poczynania naszych towarzyszy. Ponadto, wartozwrócić uwagę na interesujący tryb cooperative, w którym dwóchgraczy przejmuje kontrolę nad tytułowymi postaciami i pracuje wduecie.